Sunday, December 24, 2006

بیشتر تبریک ، کمی هم تسلیت

نکته اول اینکه بعد از تصویب قطعنامه شورای امنیت علیه ایران خیلی ها اصلا نفهمیدند چه خبر است. خیلی ها خوشحال شدند چون به قولی حق مسلم سیاست های آقای احمدی نژاد را تحریم بین المللی علیه دولت او می دانستند، خیلی ها هم از دست استکبار جهانی بیشتر به حرص در آمدند و پیمان بستند که مشت های خود را محکم تر بر دهان استکبار بزنند و اما شهروندانی هم مثل من بودند که غمگین شدند. بیشتر به این دلیل که مردم هزینه سنگین تحریم های بین المللی را می پردازند. وقتی سالها عراق تحت تحریم اقتصادی بود، خانواده بعث صدام حسین ککش هم نگزید ولی کودکان در بصره، نجف و کربلا به علت نبود داورهای مورد نیاز جان می باختند. از طرفی ناکارآمدی دیپلماتیک دولت آقای احمدی نژاد در مذاکرات بین المللی ناراحتم می کند. اینقدر اهمال کردند که قطعنامه علیه ایران صادر شد. حالا هم بعید می دانم از راهی که کمترین هزینه را برای مردم داشته باشد به راه حل بیاندیشند. مثلا تا حال که خبری از شکایت به دیوان بین المللی لاهه نشده است
نکته دوم را به بهانه تبریک سال نو میلادی می نویسم. گذشته از تبریک صد سال به این سالها، میلاد مسیح اتفاق مبارکی است که باید پاس داشته شود نه تنها از منظر مذهب بلکه از منظر اخلاق ، عرفان و تاثیری که بر تاریخ بشریت داشت. من که حس عجیبی به عیسی مسیح دارم. این حس وقتی قوت گرفت که کلیسای سرخیابان ویلای تهران را کشف کردم. بهتر بگویم نقاشی از مسیح در کنجی از این کلیسا تمام حواسم را به خود جلب کرد. در این نقاشی رنگ و روغن که اتفاقا ابعاد بزرگی هم ندارد، صورت عیسی هزار تکه شده است. در هر تکه از صورت او می توان هم عشق، هم تسلیم، هم صبر و هم مبارزه را دید. عاشق این نقاشی هستم و بارها به تماشایش نشستم. از آن بعد هر جای دنیا که می روم دوست دارم کلیساهای کوچک و غریب را پیدا کنم تا شاید دوباره تصویری از او محسورم کند

4 Comments:

At Monday, December 25, 2006, Anonymous Sasan said...

I feel both sorry and angry about UN resolution. Sorry, because people will bear the consequences. Angry, because of UN double standard. I can't hide my furstration about the the way they conduct affairs. To be honest, I don't believe a word of them. They are not legitimate anymore. I think independent nations should pull out of the UN at once. It doesn't serve any purpose. UN has become just a back yard of few countries. The new UN Secretary express his concern over Iran's human right. I wanted to ask him what makes him to be concern over Iran but not other countries (such as Saudi Arabia, Pakistan, ....).

 
At Monday, December 25, 2006, Anonymous لحظه ها said...

سحر جان سلام,کریسمس مبارک.میبینم که زرنگ بودی و حسابی مطلبهای خوب پست کردی و من باز دیر رسیدم.همه را خواندم به همچنین کامنتهای فارسی را.سحر جان مثل همیشه بسیار خوب و دلپذیر و با وجود نوشتاری کوتاه اما پر محتوا و همراه با اطلاعات زیاد و دانستنی مطالبت را نوشتی .به همچنین همراه با اعتماد به نفس زنانه و لطیف و در عین حال مستقیم که همیشه که در موازای فضای طنز به خصوص نوشتهات هست و همیشه مورد تحسین من بوده.مطلب بازار کساده اندیشه بخصوص برام خیلی جالب بود.من هم از تحریم به همان دلایلی که نوشتی ناراحتم.
سحر جان به نوع نگارشت همچنان همینطور که هست ادامه بده که بسیار مسلط و توانا هستی و خوب مینویسی.
قربانت سپیده
در ضمن اگر حوصله کمی مزاح داری سری به وب من بزن.

 
At Tuesday, December 26, 2006, Blogger Sahar said...

سپیده جان
ممنون از این همه کلمات خوب
و حس حمایت آمیزی که به من می دی. راستی به وب لاگت سر زدم، بازی قشنگ بود و خاطره بچگی تو قشنگ تر

 
At Tuesday, December 26, 2006, Anonymous Anonymous said...

This comment has been removed by a blog administrator.

 

Post a Comment

<< Home