Friday, June 27, 2008

خیلی ها از من می پر سند راجع به آمدن به کشورهای خارجی برای درس خواندن ... از دانشجویانی که در کلاسم بودند تا اساتید حقوق که به دنبال فرصت تحقیقی هستند. به نطرم اگر کسی می خواهد در خارج از کشور درس بخواند مهم است که زبان انگلیسی بداند. حداقل نمره معقولی از امتحان بین المللی زبان بیاورد. مهم است که از دانشگاهی پذیرش بگیرید که اعتبار مناسبی داشته باشد یعنی اگر در لیست صد دانشگاه دنیا نیست حداقل در لیست هزار دانشگاه برتر دنیا باشد. متاسفم بگویم دانشگاه های کشورمان مانند دانشگاه تهران که جوانان مملکت برای ورود به آن آرامش ندارند در اکثر جداول امتیاز بندی حتی در لیست هزار دانشگاه برتر دنیا هم نیست. با اینکه دانشگاه تهران دومین دانشگاه برتر خاورمیانه است. تامین مالی مساله مهمی است. بورسیه از دانشگاه یا سازمان دیگری برای تامین مخارج تحصیل بسیار اهمیت دارد. بعد هم آماده شدن برای درس خواندن و یا بهتر بگویم تمرکز بر درس و تحقیق. به نظر من سیستم آموزشی ما در ایران خلاقیت دانشجویان را می کشد و به شدت هم اساتید و دانشجویان را تنبل می کند. خلاصه اینکه درس و تحقیق در دانشگاهی آبرومند در خارج از کشور آسان نیست و تعهد و تلاش بسیار می خواهد

2 Comments:

At Saturday, June 28, 2008, Anonymous حاجی کنزینگتون said...

تازگی که بعد از سه سال رفتم ایران دیدم تا بروبچه های فامیل دانشگاهی شدند. ما هم تبریک و آفرین می گفتیم ولی بعد از کمی گپ معلوم می شد همه اش از این دانشگاه های من درآوردیه که دانشگاه آزاد پیشش شرف داره. البته دیدم هیچ چاره ای ندارند. فقط پدر و مادرها پول زیادی باید خرج کنند تا بچه ها ولگرد خیابون و معتاد نشن و پیش در و همسایه "سربلند" باشند.

 
At Thursday, July 31, 2008, Anonymous جهانشاهلو said...

سلام خانم دکتر خیلی وقت بود به وبلاگتون سر نزده بودم
خوشحالم که کماکان با ذوق ادامه میدید

 

Post a Comment

<< Home